هم استانی دوشنبه 5 آبان 1393 11:57 ق.ظ نظرات ()

حسین مدرس

کسانی که اهل سمنان باشند میدان استاندارد این شهر را به خوبی می شناسند و حتما بارها از آن عبور کرده اند. مهمترین ویژگی این میدان این است که خروجی شرقی آن جاده تهران مشهد است. این جاده علاوه بر اینکه از جنبه های مختلف خصوصا مذهبی و گردشگری برای ایران اهمیت دارد بخشی از بزرگراه 1 آسیا است. اما بر خلاف خروجی شرقی این میدان خروجی جنوبی آن شاید کمتر شناخته شده باشد. این خروجی که بلوار سفیر امید نام دارد در میان اهالی سمنان به جاده نظامی  (یا جاده روستای علاء) مشهور است. دلیل اختصاص دادن این نام منتهی شدن این جاده به منطقه نظامی پدافند هوایی سمنان است. ضمن اینکه این جاده از روستای علاء که یکی از روستاهای تاریخی استان است عبور می کند. اما آیا انتهای این جاده همین منطقه نظامی است؟

روستای معلمان در جنوب شهرستان دامغان واقع شده است. عمده اهمیت این روستا قرار گرفتن در تقاطع جاده های دامغان به جندق (شماره 81) و جاده تایباد به معلمان است (شماره 36). جاده 81 مسیر عبور زائران مشهد از استان های مرکزی ، جنوبی و جنوب غربی ایران همچون اصفهان ، فارس ، یزد ، هرمزگان و .... است. اما جاده 36 قسمتی از بزرگراه  1 آسیاست که علاوه بر متصل کردن شهر های استان خرسان جنوبی ،ایران را به مرکز شرق آسیا متصل می کند.

جاده سمنان – معلمان در حقیقت ادامه جاده 36 است که پس از رسیدن به سمنان به جاده سمنان - فیروزکوه وصل می شود. این جاده از شهر سمنان آغاز شده و پس از عبور از روستای علا به پایگاه هوایی سمنان می رسد این جاده پس از پایگاه هوایی نیز ادامه می یابد تا به روستای معلمان برسد. استفاده از جاده سمنان معلمان مزایای زیادی دارد کوتاه شدن مسیر ارتباطی استان های خراسان جنوبی، سیستان بلوچستان و یزد به تهران و استانهای غربی و شمال غربی کشور به میزان بیش از 100 کیلومتر یکی از مهمترین مزیت های این جاده است که علاوه بر کوتاه شدن مسیر باعث ایجاد یک راه جایگزین خصوصا برای خودروهای سواری و کاهش بار ترافیکی محور های تهران مشهد و تهران اصفهان و سایر مسیرهای پر تردد جاده ای کشور است

 ضمن اینکه در صورت تعریض جاده و ایجاد سایر زیرساخت های امنیتی و رفاهی، زمینه برای عبور خودروهای حمل بار سنگین بین المللی فراهم می شود که این امر علاوه بر کاهش مسیر تردد به میزان صدها کیلومتر موجب کاهش تصادفات ناشی از حضور خودروهای سنگین (که اغلب موجب مرگ و مجروح شدن چندین نفر می شود) خواهد شد.

اما متاسفانه به علت عبور این جاده از کویر، نا مناسب بودن راه، عدم رسیدگی وزارت راه به این جاده ، باریک و دوطرفه بودن مسیر و نبود امکانات رفاهی و امنیتی مانند پلیس راه، پمپ بنزین، امداد جاده ای هلال احمر، امداد خودرو و مجتمع های رفاهی این جاده بسیار مهم به دست فراموشی سپرده شده و کمتر راننده ای علاقه به عبور از این جاده دارد.

امید است با پیگیری موضوع و اجرای پروژه بازسازی توسعه و تجهیز این محور 125 کیلومتری از سوی مسئولین ملی و استانی خصوصا وزارت راه و شهرسازی و نمایندگان مجلس گام بزرگی در مسیر توسعه شبکه حمل و نقل جاده ای کشور برداشته شود.